Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ : ΖΟΥΣΕ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΕΩΣ ΤΟ 1984 ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ;




Η Simoni Renee Guerreir o Dias είναι η συγγραφέας ενός βιβλίου που ονομάζεται : «Ο Χίτλερ στη Βραζιλία: Η ζωή και ο θάνατός του». Σύμφωνα με τη συγγραφέα ο Χίτλερ δεν αυτοκτόνησε στο Βερολίνο τον Απρίλιο του 1945 όπως έχει λεχθεί αλλά έζησε ελεύθερος μέχρι το 1984 σε μια μικρή πόλη ανάμεσα Βραζιλία-Βολιβία. Μάλιστα πέθανε σε ηλικία 95 ετών.

Ειδικότερα, η συγγραφέας αναφέρει πως ο Χίτλερ έφτασε στην Αργεντινή και στην συνέχεια στην Παραγουάη πριν τελικά εγκατασταθεί στην πολιτεία του Μάτο Γκρόσο όπου και επιδόθηκε σε ένα πραγματικό κυνήγι θησαυρού με ένα χάρτη που του είχαν δώσει οι σύμμαχοί του από το Βατικανό.

Η Simoni Renee Guerreir o Dias γράφει πως οι κάτοικοι στην μικρή πόλη Nossa Senhorado Livramento τον φώναζαν… γέρο Γερμανό. Η ίδια, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η παραπάνω φωτογραφία η οποία τραβήχτηκε 2 χρόνια πριν τον θάνατό του εμπεριέχει τον ίδιο και τη σύντροφό του Cutinga, γεγονός το οποίο -σύμφωνα με τη θεωρία της συγγραφέως- έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις πεποιθήσεις του περί άριας και σημιτικής φυλής.

Τετάρτη, 22 Ιανουαρίου 2014

Η «κραυγή της Ρόζας» και το «τραύμα της Βιάννου» απαιτούν δικαιοσύνη!


φωτογραφία από το αρχείο της Bild








Το «τραύμα της Βιάννου» , το τραύμα της Ελλάδας, δεν θα κλείσει αν δεν υπάρξει δικαιοσύνη και αποζημίωση.

Του Αριστομένη Ι. Συγγελάκη



«Μια μέρα την είχα δει σε μια μικρή γερμανική πολιτεία, πάνου σε ένα τραπέζι, να μιλάει σε χιλιάδες εργάτες και πεινασμένους. Ήταν αδύναμη, σα ραχητική, φορούσε ένα παλιό σάλι, έτρεμε από το κρύο κι έβηχε. Μα ποτέ δεν θα ξεχάσω την κραυγή που τινάχτηκε από το ανεμικό της στόμα κι ανέβηκε στον ουρανό: «Ελευτερία, φως, δικαιοσύνη. Να χαθούμε, όλοι αδέλφια, για να σώσουμε τη γης!».


Νίκος Καζαντζάκης.



95 χρόνια συμπληρώθηκαν, πριν λίγες μέρες, από τη δολοφονία του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξενμπουργκ Στις 15 Γενάρη του 1919 οι ηγέτες του κινήματος του «Σπάρτακου» συνελήφθηκαν και, λίγο πριν οδηγηθούν στη φυλακή, δολοφονήθηκαν άνανδρα, βάρβαρα και παράνομα από τα Freikorps, που λειτούργησαν ως πολιορκητικός κριός και προλείαναν το έδαφος για την επικράτηση των ναζί. Είχε μεσολαβήσει η αποτυχημένη εξέγερση του Γενάρη του 1919, παρά τις οδηγίες της Ρόζας. Η Ρόζα, σπουδαία διανοούμενη και αγωνίστρια, απετέλεσε εμβληματική φυσιογνωμία του πολιτικού και κοινωνικού αγώνα για μία άλλη, σοσιαλιστική, κοινωνία με ελευθερία, δημοκρατία και ισότητα. Όπως η ίδια έγραφε: «ελευθερία χωρίς ισότητα είναι εκμετάλλευση. Ισότητα χωρίς ελευθερία είναι καταπίεση. Η αλληλεγγύη είναι η κοινή ρίζα της ελευθερίας και της ισότητας».

Από μια άποψη η Ρόζα ήταν τυχερή: αυτός ο γλυκός άνθρωπος, η σπάνιας ποιότητας διανοούμενη, η ασυμβίβαστη υπέρμαχος του σοσιαλισμού με δημοκρατία και η ανιδιοτελής μαχήτρια των πανανθρώπινων αξιών δεν πρόλαβε να ζήσει την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και, μαζί του, την επικράτηση των πιο σκοταδιστικών, βίαιων, απάνθρωπων και εφιαλτικών ιδεών και πρακτικών που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Ίσως, βέβαια, αν ζούσε, τα πράγματα να είχαν πάρει άλλη τροπή (τόσο σπουδαία ήταν!) αλλά σε κάθε περίπτωση ο θάνατός της ήταν ένας προάγγελος της κατεύθυνσης που είχε ήδη πάρει η Γερμανία: όπως γράφει ο Σεμπάστιαν Χάφνερ[1], όσο μεγάλωνε η επιρροή των ναζί ο αέρας γινόταν όλο και πιο αποπνικτικός, η χαρά της ζωής, η κατανόηση, η καλή προαίρεση, η γενναιοψυχία, ο διάλογος, έδιναν τη θέση τους στην προπαγάνδα, την αντισημιτική και αντικομουνιστική υστερία, το διάχυτο φόβο, την αδίστακτη βία, την απειλητική μυρωδιά του αίματος.

Τι είναι αυτό, όμως, που συνδέει τη Ρόζα με το Ολοκαύτωμα της Βιάννου; Στις 17 Γενάρη 1919, 48 ώρες μετά την άνανδρη, βάρβαρη και εν ψυχρώ δολοφονία της Ρόζας Λούξενμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ, οι εφημερίδες του Βερολίνου φιλοξενούσαν την επίσημη εκδοχή του γερμανικού κράτους σύμφωνα με την οποία οι δύο επαναστάτες «πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν». Όπως σημειώνει ο Χάφνερ, η μέθοδος αυτή αποτελούσε συνήθη πρακτική για την εκκαθάριση πολιτικών αντιπάλων «ανατολικά του Ρήνου».

Η παρατήρηση αυτή του Χάφνερ έφερε στο μυαλό μου το τηλεγράφημα της Βέρμαχτ, το οποίο απεστάλη στις 4.00 τα χαράματα της 15ης Σεπτεμβρίου 1943, αμέσως μετά την πρώτη ημέρα της σφαγής της Βιάννου και μας το εμπιστεύθηκε ο σπουδαίος ιστορικός και συναγωνιστής από τη Γερμανία Δρ Μάρτιν Ζέκεντορφ. Ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι οι 401 αθώοι συγγενείς, συγχωριανοί και συνεπαρχιώτες μας εκτελέστηκαν εν ψυχρώ και με σαδιστική μεθοδικότητα ανά ομάδες, «εν πλήρη τάξη», η επίσημη γερμανική αναφορά ισχυρίζεται ότι «πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν»! Η μεθόδευση αυτή αποκαλύπτει την πάγια πρακτική των ναζί να αποστέλλουν ψευδείς, χαλκευμένες αναφορές, προκειμένου να αποκτήσουν άλλοθι ή ελαφρυντικά για τα αποτρόπαια εγκλήματά τους ενώπιον των δικαστηρίων ή της Ιστορίας. Μία πρακτική όμως που έρχεται από το 1919…

Η χώρα μας πλήρωσε βαρύτατο τίμημα από τη γερμανική κατοχή: η Βιάννος και όλη η χώρα βυθίστηκαν στο πένθος, ορφάνεψαν, ρήμαξαν. Κατά το μεγάλο Μανόλη Γλέζο «όλη η Ελλάδα έγινε Ολοκαύτωμα». Δικαίως πολλοί έγκριτοι οικονομολόγοι και ιστορικοί θεωρούν ότι η ρίζα του σημερινού δράματος που βιώνει η χώρα μας βρίσκονται στην Κατοχή. Όμως ο λαός μας δεν τρέφει μίσος για τους Γερμανούς. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Γκερντ Χέλερ, ανταποκριτή της εφημερίδας Frankfurter Rundschau στην Αθήνα: «λίγοι λαοί της Ευρώπης υπέφεραν από τη Γερμανική Κατοχή όσο οι Έλληνες. Όμως οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που, μετά το τέλος της ναζιστικής βαρβαρότητας, έτειναν χείρα φιλίας προς τους Γερμανούς». Αντί όμως για αναγνώριση και ανταπόδοση της φιλίας μας, για μία ακόμη φορά το γερμανικό κράτος μας αντιμετώπισε με περιφρόνηση, σκληρότητα και αδιαλλαξία.

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ





ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ
ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Α θ ή ν α , 2 7 Α π ρ ί λ η 2 0 1 3


Η σημερινή ημέρα αποτελεί μαύρη μέρα για τον ελληνισμό. Σαν σήμερα, στις 27 Απρίλη του 1941, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλλαν στην Αθήνα και ύψωσαν τη σβάστικα, το μισητό σύμβολο του ναζισμού στην Ακρόπολη. Κατά την περίοδο της τριπλής Κατοχής (1941-1944) ο ελληνικός λαός υπέστη τα πάνδεινα από τους κατακτητές και τους συνεργάτες τους, καταβάλλοντας το βαρύτερο ϕόρο αίματος από όλες τις χώρες: δεκάδες χιλιάδες πολιτών εκτελέστηκαν, εκατοντάδες χιλιάδες πέθαναν από την πείνα, η ελληνική οικονομία και οι υποδομές της χώρας καταστράϕηκαν ολοσχερώς, το μέλλον της χώρας μας και των επόμενων γενεών υπονομεύτηκε βίαια.
Είμαστε υπερήϕανοι για την Εθνική μας Αντίσταση και τον μοναδικής γενναιότητας αγώνα του λαού και του έθνους μας ενάντια στο ϕασισμό και το ναζισμό, που συνέβαλε καθοριστικά στη συντριβή του Άξονα και την απελευθέρωση της Ευρώπης. Ωστόσο η αναγνώριση και η δικαίωση της θυσίας της χώρας μας και του λαού μας δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς η Γερμανία δεν έχει αποδώσει τις απαράγραπτες και πλήρως τεκμηριωμένες οϕειλές της προς τη χώρα μας και συγκεκριμένα: το κατοχικό δάνειο, τις επανορθώσεις για την καταστροϕή της Εθνικής Οικονομίας και των υποδομών της χώρας, τις αποζημιώσεις προς τα θύματα και την επιστροϕή των αρχαιολογικών θησαυρών. 
Με αϕορμή λοιπόν την μαύρη αυτή επέτειο, αλλά και για την προώθηση της διεκδίκησης των γερμανικών οϕειλών προς την Ελλάδα, την Παρασκευή 26.4.2013 πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας αντιστασιακών οργανώσεων έξω από τη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν εκπρόσωποι των αντιστασιακών οργανώσεων ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ, ΠΟΑΕΑ και ΠΣΑΕΑ, πολίτες και μέλη ενώσεων θυμάτων από μαρτυρικούς τόπους (Καλάβρυτα, Βιάννος, Δίστομο, Μουσιωτίτσα Ιωαννίνων κ.α.), καθώς κι εκπρόσωποι του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οϕειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Τα ονόματα των 134 συμπολιτών μας που εκτελέσθηκαν στον Καρακόλιθο στις 25-4-1944


Καρακόλιθος 25 Απριλίου 1944


  Άλλο ένα έγκλημα πολέμου που διεπράχθη από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής στις 25 Απριλίου 1944, για την εκτέλεση δηλαδή 134 αμάχων ανδρών ως αντίποινα για ενέδρα του ΕΛΑΣ στον Καρακόλιθο Βοιωτίας. Αφού υπενθυμίσουμε ότι τα αντίποινα από στρατιωτικές δυνάμεις εις βάρος αμάχων ήταν και είναι πάντοτε έγκλημα πολέμου, ας έλθουμε στα γεγονότα:




Οσοι έχουν ταξιδέψει στον παλιό δρόμο που οδηγούσε από τη Λιβαδειά στην Αράχωβα γνωρίζουν ότι η θέση Καρακόλιθος, εκτός από πολύ όμορφη, είναι και εξαιρετικά κατάλληλη για "στήσιμο ενέδρας" καθώς το στενό πέρασμα ανάμεσα στις δυο λοφοπλαγιές παρέχει την απαραίτητη κάλυψη ενώ και η διαφυγή είναι εύκολη προς το βουνό αριστερά όπως κατευθυνόμαστε από Λιβαδειά προς Αράχωβα. Ολα αυτά δεν είχαν διαφύγει από τον ΕΛΑΣ και στις 25 Απριλίου 1944 τμήμα του κτύπησε ομάδα Γερμανών αξιωματικών που κινούνταν στον επαρχιακό δρόμο με δύο αυτοκίνητα και αρκετούς μοτοσυκλετιστές ως συνοδεία.
Η επίθεση του ΕΛΑΣ ήταν αστραπιαία και αποτελεσματική.

Σύμφωνα με την Ιστορία της Αντίστασης 1940-1945, Εκδόσεις Αυλός, 9 Γερμανοί έπεσαν νεκροί, μεταξύ των οποίων ένας συνταγματάρχης και άλλοι 3 αξιωματικοί. Από την πλευρά τους οι Γερμανοί επισήμως έκαναν λόγο για 2 Γερμανούς αξιωματικούς νεκρούς από το κτύπημα. Πιθανότατα, η γερμανική άποψη για τις απώλειες είναι η αληθινή για δύο λόγους: 1. Η πασίγνωστη για τη μεθοδικότητά της γερμανική γραφειοκρατία απεδείχθη ότι κατέγραφε με ακρίβεια τα πάντα μέχρι και την τελευταία στιγμή του πολέμου και 2. Ασφαλώς οι αντάρτες του ΕΛΑΣ μετά την επίθεση δεν στάθηκαν να μετρήσουν τις εχθρικές απώλειες ώστε να έχουμε μια αξιόπιστη μαρτυρία από μέρους τους.


Αυτό πάντως λίγη σημασία έχει. Εκείνο που είναι σημαντικό και ενδιαφέρει είναι ότι αμέσως οι Γερμανοί προέβησαν σε αντίποινα και την ίδια μέρα 25 Απριλίου 1944 εξετέλεσαν 134 αμάχους άνδρες εκ των οποίων οι 110 ήταν κρατούμενοι στις φυλακές Λιβαδειάς.
Η διαταγή για τα αντίποινα δημοσιεύτηκε στο Βήμα της 2ας Μαϊου 1944.








Εκτός από του κρατούμενους στις φυλακές Λιβαδειάς υπάρχουν θύματα από το Δίστομο, το Κυριάκι και 39 Λαμιώτες. Ομως πώς βρέθηκαν οι Λαμιώτες στη Λιβαδειά; Ο Mark Mazower στο βιβλίο του "Η Ελλάδα του Χίτλερ" αναφέρει: "... Αυτό που συνέβη στη Λαμία την ημέρα του Αγίου Γεωργίου (23 Απριλίου 1944) ήταν τυπικό γι' αυτού του είδους τις επιχειρήσεις: ξαφνικά στρατιώτες μπλοκάρισαν ένα μέρος της πόλης και όλοι οι κάτοικοι που ήταν πάνω από 14 χρονών διατάχθηκαν να σταθούν στην κεντρική πλατεία με τα χέρια ψηλά. Αξιωματούχοι της SD ήλεγχαν τα χαρτιά τους και, με την υπόδειξη ενός μασκοφόρου Ελληνα δωσίλογου, έστειλαν πολλούς στη φυλακή. Μια εβδομάδα αργότερα 35 από αυτούς οδηγήθηκαν στη Λιβαδειά και τουφεκίστηκαν εκεί. Αλλοι σκοτώθηκαν αργότερα σε περαιτέρω αντίποινα". Αυτοί λοιπόν πρέπει να ήταν οι άτυχοι Λαμιώτες που έπεσαν στον Καρακόλιθο.

Οι άμαχοι Ελληνες που εκτελέστηκαν είναι οι εξής, σύμφωνα με τα "Κατοχικά" της Κούλας Ξηραδάκη.

Από τη Λιβαδειά

Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

ΕΝΩΣΗ ΘΥΜΑΤΩΝ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΒΙΑΝΝΟΥ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ





ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΙΣ 12 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

ΕΝΩΣΗ ΘΥΜΑΤΩΝ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΥ ΒΙΑΝΝΟΥ 
Αμιράς Βιάννου, 15.4.2013 
Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις, που αντικειμενικά συνέβαλαν στην αναζωπύρωση του εθνικού ζητήματος της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου, νιώθουμε την ανάγκη να σημειώσουμε τα εξής: 
1. Το Δ.Σ. της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου, της μεγαλύτερης Ένωσης Θυμάτων σε ολόκληρη τη χώρα, αναγνωρίζει ως θετική εξέλιξη τη συλλογή, ταξινόμηση και ιεράρχηση του υλικού τεκμηρίωσης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στην οποία προέβη ειδική επιτροπή του Υπουργείου Οικονομικών. Επισημαίνουμε, ωστόσο, ότι η διαδικασία αυτή αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας και συνεπώς πανηγυρισμοί για τα αυτονόητα δεν έχουν θέση. 

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Ευχίδας - Ο δρομέας που έδωσε την ζωή του για να φέρει το ιερό πυρ των Δελφών στις Πλαταιές






Καλοκαίρι του 479 π.Χ. και η Μάχη των Πλαταιών μόλις έχει τελειώσει. Οι Έλληνες για μια φορά ακόμα κατάφεραν να αναχαιτίσουν τους Πέρσες εισβολείς. Οι εναπομείναντες Πέρσες παίρνουν την άγουσα για την επιστροφή αφήνοντας πίσω αφήνοντας πίσω τους ερειπωμένους Ναούς, καμένα Ιερά Άλση και κατεστραμμένους Βωμούς.


Οι Έλληνες με κοινό ψήφισμα αποφασίζουν για πενήντα χρόνια να μην τα αναστηλώσουν ώστε οι επόμενες γενιές να μην ξεχάσουν την βαρβαρότητα τους... Οι Πλαταιείς όμως πρέπει να εξαγνίσουν την Πόλη από το μίασμα που άφησαν πίσω τους οι βάρβαροι. έχουν μολύνει το πυρ που έκαιγε στον βωμό της. Το μίασμα θα φέρει κακοτυχία, λιμούς, δεινά.

Οι τελετές δεν θα έχουν αποτέλεσμα, οι Θεοί θα αποστρέψουν το προστατευτικό βλέμμα Τους από την ακάθαρτη Πόλη. Θα παραμείνει κατακτημένη και χωρίς τους βαρβάρους. Οι Πλαταιείς πολίτες θεωρούν ότι ο τόπος τους μολύνθηκε από την παρουσία των βαρβάρων εισβολέων και συμφωνούν στο ότι το άσβεστο πυρ της πόλης θα πρέπει να αντικατασταθεί με νέο από τους Δελφούς.

Οι άρχοντες της Πόλεως καλούν αμέσως μετά την μάχη τον οπλίτη-ημεροδρόμο Ευχίδα. Δεν υπάρχει ούτε σκέψη να περιμένουν έστω και μια νύκτα για ξεκούραση. Το μίασμα είναι υψίστης προτεραιότητος. Κάθε καθυστέρηση εξαγνισμού αποτελεί ανόσια πράξη και ύβρη προς τους Θεούς της Πόλεως. Το έργο αναλαμβάνει ο οπλίτης ημεροδρόμος Ευχίδας, ο οποίος καλείται να πάει τρέχοντας μέχρι τους Δελφούς και να επιστρέψει φέρνοντας καθαρή καινούργια φωτιά, που θα την πάρει από το ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ: Τηλεγράφημα ηρωίδας μάνας του 1941 που έχασε το παιδί της στον πόλεμο του 1940-1941…


Ιτέα : Εκδήλωση για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του Δήμου Δελφών






Εκδήλωση με θέμα "ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ", πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ στο Κυριακοπούλειο Ιτέας. Παραβρέθηκαν αρκετά στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης (Λαϊνη, Μπακολουκά, κ.α.).

Στην εν λόγω εκδήλωση-παρουσίαση, παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα μιας πεντάμηνης εργασίας στην οποία συμμετείχαν αρκετές κοπέλες, που εργάστηκαν μέσω ενός προγράμματος κοινωφελούς εργασίας.

Σημαντικό και αρκετά πολύτιμο είναι το έργο που παρήγαγαν και που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές καθώς, κατά την διάρκεια του, ταυτοποιήθηκαν και αρχειοθετήθηκαν χιλιάδες παλιά, ιστορικά καθώς και ληξιαρχικά έγγραφα, όλων των περιοχών του Δήμου Δελφών.

Με τον τρόπο αυτό αναδείχθηκε και καταγράφηκε ο πολιτισμός αρκετών περιοχών, αποτυπώθηκαν ανεκτίμητες διηγήσεις των παππούδων και των γιαγιάδων μας, ψηφιοποιήθηκαν αρκετά στοιχεία, δημοσιοποιήθηκε και εκτιμήθηκε το έργο κάποιων ιστορικών της περιοχής μας και γενικότερα παρουσιάστηκαν στοιχεία μεγάλης ιστορικής αξίας για την πολιτισμική ανάδειξη του Δήμιου Δελφών.




Η παρουσία προσφύγων στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Δελφών, έπειτα από την Μικρασιατική καταστροφή και η προσπάθεια ενσωμάτωσής τους στην εδώ τοπική κοινωνία, αποτέλεσαν το θέμα εκτενούς μελέτης για την ομάδα που ασχολήθηκε με το ζήτημα αυτό. Καταγράφηκαν αρκετά στοιχεία για την παρουσία των προσφύγων στο κάθε τόπο ξεχωριστά, ενώ έγινε ιδιαίτερη αναφορά στις δουλειές που ανέλαβαν, όπως και στις συνθήκες διαβίωσης τους που σε πολλές περιπτώσεις, ήταν  άθλιες.

Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Λαζαρής Θεόδωρος-Παρνασσός, 1938






Δίστομο: Μια αφήγηση - σοκ από τον Λουκά Δημάκα - "Βάφαμε τα ρούχα των κοριτσιών μαύρα για δεκαετίες"








Η σφαγή των ναζί στο Δίστομο σημάδεψε τον τόπο για πάντα. Γενιές ολόκληρες μεγάλωσαν με την σκοτεινιά των γεγονότων στη ψυχή τους. 

Ο έμπειρος στρατιωτικός συντάκτης Λουκάς Δημάκας ,για δεκαετίες συντάκτης των ΝΕΩΝ,είναι από το Δίστομο. Μεγάλωσε εκεί και σε μια συγκλονιστική αφήγησή του στη ΝΕΤ , είχε περιγράψει πως ήταν ένα παιδί να μεγαλώνει στον τόπο του μαρτυρίου.

Πως είναι για ένα μικρό παιδί να πηγαίνει δυο βήματα από το χωριό του ,στη Λιβαδειά και να εντυπωσιάζεται από το γεγονός ότι οι γυναίκες ήταν ντυμένες με ρούχα χρωματιστά! Γιατί στο χωριό για πάρα πολλά χρόνια ,οι γυναίκες φορούσαν μόνο μαύρα! Ακόμη και τα ρούχα που έρχονταν ως βοήθεια ,μετά τον πόλεμο , για μικρά κορίτσια, βάφονταν μαύρα!

Δείτε τη συγκλονιστική αφήγηση του Λουκά Δημάκα.

Η ΕΡΚΥΝΑ ΣΤΗΝ ΛΙΒΑΔΕΙΑ ΤΟ 1896

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

"Δεν ξεχνάμε, θα πληρώσετε"- Ο δήμαρχος Διστόμου γράφει για τις γερμανικές αποζημιώσεις




Γράφει ο 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΣΑΝΤΑΡΑΣ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΡΑΧΩΒΑΣ ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ

Το θέμα της διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα είναι μια θλιβερή ιστορία. Συχνά-πυκνά έρχεται τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο δημιουργείται κάποιος θόρυβος που γρήγορα καταλαγιάζει, χωρίς να γίνεται επί της ουσίας κάτι ουσιαστικό απ’ την πλευρά της Ελληνικής Πολιτείας. 

Θα σταθώ σε τρεις χρονολογίες ορόσημο, οι οποίες ήταν ισχυρό όπλο στην φαρέτρα της Ελληνικής πλευράς για την θετική έκβαση του αγώνα καταβολής των αποζημιώσεων. Το 1946 στο Παρίσι, η Διασυμμαχική Επιτροπή 19 χωρών της Ευρώπης καταλόγισε να πληρώσει η Γερμανία για τις καταστροφές στην οικονομία της Ελλάδας, 7.100 δις. δολ. αγοραστικής αξίας 1938, (η Ελλάδα είχε τότε ζητήσει 14.500 δις. δολ.). Σημερινή αξία, άνευ τόκων, 108 δις. Το 1953 στο Λονδίνο στην συμμαχική συνδιάσκεψη ειρήνης, η Γερμανία δεσμεύτηκε ότι θα αποζημιώσει την Ελλάδα, όταν υπογραφεί η τελική συνθήκη ειρήνης. Η συνθήκη αυτή υπεγράφη στην Μόσχα το 1990 αφού γκρεμίστηκε το «τείχος του αίσχους» και συνενώθηκαν η ανατολική και η δυτική Γερμανία. Τότε η Γερμανία ζήτησε ένα να της δοθεί περιθώριο 5 χρόνων για να αρχίσει να καταβάλει τις αποζημιώσεις. Βεβαίως το Ελληνικό Δημόσιο ουδέποτε επίσημα ασχολήθηκε με το θέμα αυτό, αν εξαιρέσουμε το 1995 τη ρηματική δήλωση περί διεκδίκησης του τότε υπουργού εξωτερικών και νυν Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια. 

Η ΑΡΑΧΩΒΙΤΙΣΣΑ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΛΥΡΑ !!!!




Σε άρθρο που διαβάζουμε στην εφημερίδα ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ τον Φεβρουάριο του 1937, μαθαίνουμε για μία Αραχωβίτισσα οργανοπαίκτρια την Τσιμπιρού, όπου έπαιζε ένα παραδοσιακό όργανο που δεν το συναντάμε στην Αράχωβα ….. την λύρα. Η Τσιμπιρού θα πρέπει να ζούσε και να έπαιζε την λύρα της στην Αράχωβα τον 19ο αιώνα, -(μια δύσκολη και με πολλά ταμπού εποχή για τις γυναίκες)- αφού την θυμούνται οι γέροι και οι γερόντισσες του χωριού την εποχή εκείνη.



Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Το ολοκαύτωμα στην Βουνιχώρα


Στις 10 Απριλίου 1943, στις 9 το πρωί, Ιταλική φάλαγγα κινήθηκε με κατεύθυνση την Βουνιχώρα. 
Βιβλικές σκηνές, αλαλαγμού και τρόμου, εκτυλίχθησαν στο χωριό. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά τράπηκαν σε άτακτη φυγή, παίρνοντας μαζί τους ό,τι πολυτιμότερο μπορούσε να κουβαλήσει ο καθένας, της τελευταίας στιγμής, στην προσπάθειά του να διασωθεί. 
Μερικοί αργοπορημένοι και κάποιοι ανήμποροι γέροντες, που έμειναν οικειοθελώς στο χωριό, συνελήφθησαν απ’ τους Ιταλούς, οι οποίοι τους έστησαν μπροστά στη μάντρα του Σκαρτσίνη.
Πέντε Βουνιχωριώτισες θανατώθηκαν απ’ τους Ιταλούς, επί τόπου μέσα στις αυλές των σπιτιών τους, όταν προσπάθησαν να αποτρέψουν τους κατακτητές, στο να προβούν στην πυρπόληση της περιουσίας τους. 
Είκοσι οκτώ ακόμα χωριανοί, μεταξύ αυτών ο υπέργηρος Λουκάς Γκιούλος και ο ανάπηρος, ήρωας του Ελληνοϊταλικού πολέμου Ηλίας Κατσακούλας με κομμένα τα δυο του πόδια, στήθηκαν απροκάλυπτα μπροστά στις κάνες των Ιταλικών πολυβόλων. 
Ο αγέρωχος ήρωας Ηλίας Κατσακούλας, περιφρονώντας το θάνατο, πρόλαβε να φωνάξει προς τους Ιταλούς, πριν τους θερίσουν οι φονικές ριπές των πολυβόλων, «Χτυπάτε δειλοί, το δείξατε ποιοι είσαστε στην Αλβανία. Ζήτω η Αθάνατη Ελλάδα!» Φράση, για την οποίαν, εξαγριώθηκε ο Ιταλός αξιωματικός και του έκοψε τη γλώσσα.
Το γεγονός αυτό, έγινε γνωστό σε μας, απ’ τους δύο διασωθέντες της εκτέλεσης γέροντες, τον Ιωάννη Αναγνωστόπουλο ή Κακαλίνη και τον Γεώργιο Γκούλτα ή Σκαρτσίνη, οι οποίοι διασώθηκαν τραυματισμένοι και επέζησαν της ομαδικής εκτέλεσης, παρά την προσπάθεια του Ιταλού αξιωματικού, να τους αποτελειώσει με την χαριστική βολή. 

Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Όταν ο Αν. Παπανδρέου έστησε την Θάτσερ




Οι καυτοί διάλογοι του Ανδρέα Παπανδρέου με την Μάργκαρετ Θάτσερ




Είναι πολύ ωραίες οι περιγραφές της σχέσης του Ανδρέα Παπανδρέου με τη Θάτσερ. Ο Ανδρέας αποτελούσε για εκείνη τη συμπύκνωση σε ένα πρόσωπο όλων των ιδιοτήτων που απεχθανόταν και καταδίκαζε στη ζωή της. Την εκνεύριζε όχι μόνον η πολιτική του συμπεριφορά αλλά και η προσωπική του. Τον θεωρούσε μαρξιστή, αμφιβόλου πολιτικής και προσωπικής ηθικής και εν πάση περιπτώσει ουδεμία σχέση έχοντα με τη βρετανική αντίληψη περί ανθρωπίνων σχέσεων. Σε κάποια ευρωπαϊκή σύνοδο η Θάτσερ είχε εκνευριστεί από τη συζήτηση και, θέλοντας να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση που δεν τη συνέφερε, στράφηκε προς τον Ανδρέα Παπανδρέου. «“Ανδρέα,μην ετοιμάζεσαι να χρησιμοποιήσεις αυτό το μαγνητόφωνο.Σε έχω δει να μαγνητοφωνείς τις συνεδριάσεις,αλλάεδώ είμαστε μόνοι μας με τους υπουργούς Εξωτερικών και οι συζητήσεις είναι απόρρητες”.
“Ποιο μαγνητόφωνο; ” είπε ο Παπανδρέου κατάπληκτος. “Αυτό που έχεις σ΄ αυτό το δερμάτινο τσαντάκι που παίρνεις πάντα μαζί σου” του είπε η Θάτσερ, δείχνοντας μπροστά στο πιάτο του Παπανδρέου ένα δερμάτινο τσαντάκι το οποίο περιείχε δύο πίπες, όργανα καθαρισμού και μια ποσότητα καπνού.O Ανδρέας άνοιξε το τσαντάκι,έδειξε το περιεχόμενο εις τη μαινόμενη Θάτσερ και της είπε:“Μάργκαρετ, δεν είναι αυτό μαγνητόφωνο και επιπλέον μπορώ να σεδιαβεβαιώσω ότι τα έχω αγοράσει στο Λονδίνο και οι πίπες και το τσαντάκι και ο καπνός είναι Dunhill”». 


Μια φορά η Θάτσερ για να απαξιώσει τον Ανδρέα κατά τη διάρκεια της βρετανικής προεδρίας είχε επισκεφθεί αυτοπροσώπως τις οκτώ πρωτεύουσες, όλες δηλαδή τις υπόλοιπες χώρες εκτός της Αθήνας. Ο Ανδρέας έγινε «Τούρκος» και αποφάσισε να κάνει ειδική συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο για να καταγγείλει τη συμπεριφορά της. Η Θάτσερ άλλαξε γνώμη και για να τα μπαλώσει τον κάλεσε προσωπικά σε μπρέκφαστ στην πρωθυπουργική κατοικία, τη γνωστή «10 Ντάουνινγκ Στριτ». Η ώρα περνούσε και ο Ανδρέας αργούσε να φανεί. Ο Πάγκαλος ξύπνησε τον σύμβουλό του Μαχαιρίτσα ρωτώντας τον πού είναι ο πρόεδρος. «Στον τρίτο όροφο» του απάντησε αυτός. Πράγματι, ο Ανδρέας βρέθηκε και στις αιτιάσεις του Πάγκαλου απάντησε: «Εγώ την περίμενα έξι μήνες, ας περιμένει κι αυτή ένα τέταρτο».

Με τιμές εν ενεργεία υπουργού η κηδεία του Ναυάρχου Νίκου Παππά (photo)




Η Ελλάδα αποχαιρετά σημερα μια απο τις σημαντικότερες προσωπικοτητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ο Νίκος Παππάς ήταν ένας από τους πρωτεργάτες στο Κίνημα του Ναυτικού το οποίο εκδηλώθηκε τον Μάιο του 1973 και αποτέλεσε τη σημαντικότερη αντίσταση κατά της χούντας ως τότε. Το Κίνημα οργανώθηκε με σκοπό την απελευθέρωση της Ελλάδας και συμμετείχαν εκτός από αξιωματικούς του Πολεμικού ναυτικού και αξιωματικοί από την Αεροπορία και τον στρατό.



Στην κηδεία του στο Α΄ Νεκροταφειο Αθηνών που έγινε με τιμές εν ενεργεία υπουργού, οι πολίτες που πήγαν να πουν το ύστατο χαίρε ήταν εκατοντάδες.



Συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στο αντιτορπιλικό «Βέλος», όπου αποδόθηκαν τιμές στον θρυλικό ναύαρχο.

Αβραμόπουλος: Προχωράμε στις απαραίτητες ενέργειες για τις γερμανικές αποζημιώσεις







Πλήρης επιβεβαίωση του parapolitika.gr Στο υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται πλέον ο πλήρης φάκελος αναφορικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις, έπειτα από κυβερνητική εντολή, ώστε να προχωρήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες στις απαραίτητες ενέργειες. Έπειτα από κυβερνητική εντολή το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους σχημάτισε πλήρη φάκελο επί του θέματος τον οποίο απέστειλε στο υπουργείο Εξωτερικών. Το θέμα είχε αποκαλύψει από χθες το parapolitika.gr αποκαλύπτοντας τη σύσκεψη στο ΥΠΕΞ, υπό τον υπουργό Δημήτρη Αβραμόπουλο, η δεύτερη μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μετά την επιστροφή του υπουργού από την Κροατία.Κατά την διάρκεια της υπηρεσιακής συνάντησης δόθηκαν οδηγίες γιανα δρομολογηθεί αίτημα προς την Γερμανία καταβολής των πολεμικών αποζήμιώσεων προς την Ελλάδα.

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Η ΄Ενωση Γυναικών Φωκίδας διοργανώνει εκδήλωση Μνήμης προς τιμήν του Στρατηγoύ Μακρυγιάννη.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ






Η ΄Ενωση Γυναικών Φωκίδας διοργανώνει εκδήλωση Μνήμης για την ηρωϊκή μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, Στρατηγό Μακρυγιάννη. 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 14 Απριλίου, ημέρα Κυριακή και ώρα 11 π.μ. στην αίθουσα της Παλαιάς Βουλής. 

Ομιλητές θα είναι: 

- Η Κα Πριοβόλου Στέλλα, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών, Δ/ντρια Μεταπτυχιακών Σπουδών του Τμήματος Ιταλικής Φιλολογίας, με θέμα: «Ο άνθρωπος λογοτέχνης και διδάσκαλος Στρατηγός Μακρυγιάννης». 

- Ο Κος Σταθακόπουλος Δημήτριος, Δικηγόρος, Διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου, Μουσικολόγος, με θέμα: «Ο Μακρυγιάννης υπό το πρίσμα της Ιστορικής Λαογραφίας».

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Μια νέα ομάδα στο facebook για την... ντοπιολαλιά μας κάνει πάταγο!!!





Έγινε μόλις χθες (2 Απριλίου 2013) και μέσα σε λιγότερο ένα 24ωρο απέκτησε πάνω από 1000 μέλη! Ορχομένιοι απανταχού των social media ... ποστάρουν λέξεις και φράσεις που θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν σ` ένα λεξικό (!!!), όλα όσα προσδιορίζουν την ντοπιολαλιά μας, μαζί με τα απίστευτα σχόλια που τις συνοδεύουν! Γελάσαμε ήδη με πολλά από αυτά που διαβάσαμε, θυμηθήκαμε πολλά από εκείνα που ίσως δεν χρησιμοποιούμε πια στο λεξιλόγιο μας, μα πάνω απ` όλα ... ξαναενωθήκαμε κάτω από την κοινή μας ρίζα, την κοινή μας γλώσσα! Ανακαλύψτε και εσείς την ομάδα που τόσο εύστοχα εμπνεύστηκαν η Μένια Κούκου και ο Νίκος Καϊλης πληκτρολογώντας..

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013