Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Κάτι τρέχει με την Αστυνομία




Κουβέντες στον αέρα είναι τα όσα ακούστηκαν από τους πολιτικούς όλο το προηγούμενο εικοσιτετράωρο για τη δολοφονία του 34χρονου. Ακόμη χειρότερα όμως νιώθεις όταν ακούς τον Υπουργό της Αστυνομίας να δίνει ανόητες υποσχέσεις και τον Υπουργό Δικαιοσύνης ανόητες διαταγές. Πολλοί φταίνε που οι βλαμμένοι νοσταλγοί του Χίτλερ έχουν αυτό το ειδικό βάρος σήμερα στη ζωή των Ελλήνων. Εγώ θα ασχοληθώ με έναν από τους παράγοντες αυτούς. Την Αστυνομία. Διότι όταν αρχίσεις να τοποθετείς το ένα δίπλα στο άλλο τα όσα σχετίζονται με αυτήν, φτιάχνεις μια εικόνα που μόνο σε ανησυχία μπορεί να σε βάλει για τα όσα έρχονται.
Οι τέσσερις αστυνομικοί του ΔΙΑΣ που ήταν αυτόπτες μάρτυρες στη συμπλοκή δήλωσαν πως δεν μπορούσαν να επέμβουν διότι οι άλλοι ήταν, λέει, πολλοί. Σε πόσες άλλες περιπτώσεις όμως, με χιλιάδες διαδηλωτές μπροστά τους, παίρνουν μια διαταγή και ορμούν με τις μηχανές εναντίον του πλήθους διαλύοντας ό,τι βρουν μπροστά τους χωρίς να λογαριάζουν ποιους και πόσους θα τραυματίσουν; Προχθές όμως δεν έδειξαν την παραμικρή διάθεση να κάνουν το ίδιο.
Αυτό είναι μέρος μιας γενικότερης στάσης. Οπότε και οι φιλοναζιστές όπου εμφανίζονται έχουν πλέον τη σιγουριά ότι οι αστυνομικοί είναι δικοί τους άνθρωποι και δεν κινδυνεύουν από αυτούς. Κάτι που ξεκίνησε όταν έδερναν μπροστά στα Μ.Α.Τ. αλλοδαπούς, με τους αστυνομικούς να μην επεμβαίνουν. Το έχω δει στην Ομόνοια να γίνεται και δεν ήταν δυστυχώς η μοναδική φορά. Άλλωστε στις διαδηλώσεις τους κρυβόταν πάντα εκεί στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη, πίσω από τα Μ.Α.Τ.
Στη Θεσσαλονίκη όμως, πριν από μερικές ημέρες, όταν οπαδοί του Π.Α.Ο.Κ. έζωσαν τα γραφεία των Ελλήνων Ναζί, κακώς κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο στάθηκαν ζωντανή ασπίδα οι αστυνομικοί μπροστά τους (ορθά έως εδώ και πάλι κατά τη γνώμη μου) αλλά στη συνέχεια τους συνέλαβαν ΟΛΟΥΣ όσους ήταν εκεί με απειλητικές διαθέσεις. 46 άτομα. Και ακόμη τους τρέχουν σε δίκες. Πότε έγινε κάτι παρόμοιο με την άλλη πλευρά; Και πότε συνέλαβαν χούλιγκαν των γηπέδων μέσα ή έξω από αυτά σε τέτοια έκταση; Χώρια που σε οπαδούς μερικών ομάδων έχουμε αλληλοπεριχώρηση ακροδεξιών και χουλιγκανικών συμπεριφορών.
Μου έκανε εντύπωση το ότι ο δράστης, ένας εργάτης στην ιχθυόσκαλα, που του τηλεφώνησαν και ήλθε με το μαχαίρι, αβίαστα επί τόπου ομολόγησε το πού ανήκει. Και το έκανε γιατί μάλλον αισθάνθηκε πως μιλάει σε δικούς του ανθρώπους και έτσι θα είχε περισσότερη προστασία.
Δεν διάβασα ακόμη να έχει πάρει η Αστυνομία επί τόπου το κινητό τηλέφωνο του δράστη και να έψαξε να βρει αμέσως ποιος του τηλεφώνησε να έλθει. Γιατί αυτός είναι ο ηθικός αυτουργός. Θα άρει λέει το απόρρητο για να βρει μηνύματα. Καλά κρασιά, να τους πει κάποιος. Είχα επισημάνει ανάλογες παραλείψεις και στο περιστατικό με τον δεκαεπτάχρονο, που σκοτώθηκε πέφτοντας από το τρόλεϊ, μετά τη συμπλοκή του με τον ελεγκτή. Διαβάστε όσοι θέλετε το άρθρο: «Ένα αγόρι πέφτει πέφτει», για να δείτε πόσες παραλείψεις υπάρχουν και εκεί εκ μέρους της Αστυνομίας. Θυμίζω και τα λόγια του αστυνομικού επάνω από το πτώμα του νεαρού: «Εμάς δεν μας ενδιαφέρει ο νεκρός».
Έρχομαι λοιπόν με την ευκαιρία αυτή να αναφερθώ στο γνωστό από παλιά ενδιαφέρον της Αστυνομίας για όποιον κάνει κάτι σε βάρος αστυνομικού. Τότε βγαίνει πάντα στη μέση εκείνο το ακατανόητο: «οι αστυνομικοί θεωρούν καθήκον τους να βρουν τον δολοφόνο του συναδέλφου τους» (για εμάς τους άλλους δεν ισχύει βέβαια το ίδιο, εκεί όμως τους ενδιαφέρει ο νεκρός). Και είδαμε να το τηρούν και στην περίπτωση των δυο Αλβανών δραπετών. Επί εβδομάδες και μερόνυχτα ολόκληρα σάρωναν την Ήπειρο για να τους βρουν. Βέβαια εδώ έχουμε και το ότι ένας τραυματίας δραπέτης κατάφερε να τους ξεφύγει αποδεικνύοντας την ανικανότητά τους ή έστω την κακή τους εκπαίδευση. Το ότι μετά απέδωσαν την αποτυχία τους στην υποστήριξη των ομοεθνών του δραπέτη στην περιοχή, όταν το καλοσκεφτείς, είναι άλλη μια απόδειξη του ότι κάτι δεν πάει καλά και με την επιχειρησιακή τους κατάρτιση. Όταν επίσης ακούω για αλβανική μαφία αναρωτιέμαι: Ποιος της επέτρεψε να εγκατασταθεί εδώ και ποιος τη στηρίζει; Πότε έγινε εκστρατεία αντίστοιχη με τον Ξένιο Δία για να στείλουν σπίτι τους όχι δυστυχείς μετανάστες αλλά παραβατικούς μαφιόζους; Δεν τους ξέρουν;
Και όταν αναφέρω τη λέξη παραβατικός ας μην ξεχνάμε ότι στο Σώμα της Αστυνομίας έχουμε αναλογικά τους περισσότερους παραβατικούς δημόσιους υπαλλήλους. Προστασία, ναρκωτικά, ειδοποίηση πότε θα γίνει έλεγχος κ.λπ. Εκεί που θεωρητικά δεν έπρεπε να έχουμε έστω και έναν.
Εννοείται ότι οι εκάστοτε Υπουργοί δεν ελέγχουν τίποτα στις μεγάλες διαδηλώσεις. Η Αστυνομία έχει σχεδόν αυτονομηθεί. Και ακόμη περιμένουμε να μάθουμε τι έγινε με αυτόν που χτύπησε διαδηλωτή με τον σιδερένιο κύλινδρο που του είχε δοθεί για να τον χρησιμοποιήσει εντελώς διαφορετικά. «Να μην έχουμε μνήμη μερμηγκιού (έτσι ακριβώς», όπως είπε ο σύμβουλος του πρωθυπουργού με το λαδωμένο μαλλί, χθες βράδυ. Γιατί όμως και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης δεν απαιτούν να καταγράφονται καθημερινά οι διάφορες διαταγές από τους επικεφαλής της Αστυνομίας και μετά όλα αυτά να ελέγχονται εμπιστευτικά από μια διακομματική επιτροπή;
Και να τελειώσω με την κωμωδία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Έλεγχος παρουσία εισαγγελέα στα γραφεία ενός φιλοναζιστικού αλλά κοινοβουλευτικού κόμματος. Και μάλιστα το μεσημέρι, αφού είχαν πάει οι «ιδιοκτήτες» νωρίς το πρωί και είχαν αδειάσει να γραφεί από οτιδήποτε το ενοχοποιητικό όπως είπαν και οι περίοικοι που τους είδαν. Αστυνομικοί ανόητοι ή κοιμισμένοι; Και τελικά μας έδειξαν τι; Ότι φυσικά δεν υπήρχε τίποτα ενοχοποιητικό και να βγουν λάδι, οι ηθικοί αυτουργοί του φόνου; Ένα τόσο δα κλομπ βρήκαν, άρα δεν είχαν τίποτα οι άνθρωποι.

Αντί λοιπόν εσείς οι πολιτικοί, ΝΔ, ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κ.λπ., να λέτε λόγια και να βγάζετε ανακοινώσεις καθαρίστε πρώτα την Αστυνομία, για να νιώσει και η απέναντι πλευρά ότι δεν έχουν πια στηρίγματα εκεί μέσα και μετά βλέπουμε.

Υ.Γ.: Το ξέρω ότι μια γυναίκα-αστυνομικός πέρασε τις χειροπέδες στον δράστη. Νομίζω πως έκανε αυτό που έπρεπε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σας ευχαριστούμε για τα σχόλια σας. Θα παραμένουν αναρτημένα, εφ' όσον είναι κόσμια.